ما بايد اجابت كنيم

محيا منتظر — Wed, 09 Jul 2008 16:53:00 GMT

والله خير الرازقين

3 هفته تمومه که داريم کار مي کنيم . قبلشم که ي سد زده بوديم و مسير رودخونه رُ عوض کرده بوديم . ي درياچه هم که درست شده بود . نقشه پسر رقيه خاتون بود . درسشُ خونده بود . مهنّس بود . رفته بود شهر . مردم ده مي گفتن مهنّس کشاورزي ِ . ننم مي گف : خب پسر من نرفته شهر‍، مهنّس ِ . مي خواس ي درياچه ماهي درست كنه . به حق چيزاي نديده و نشنيده . هر چي بود مش رضوانُ راضي كرده بود. مردم ده هم كه رو حرف مشتي نه نمي آوردن.

_ مش رضوان ! يعني تموم مي شه ؟ به عيد نيمه مي رسه ؟‏

_ اي بابا جوون ! حوصله كن . دو تا بيل مي زني مي پرسي تموم مي شه يا نه ؟ به قول كبلايي محمد خدابيامرز تو برا خدا كار كن . به اسم خودشم شروع كن . كارتم با حساب و كتاب باشه . بقيه اش به تو مربوطيتي نداره . با صاحب كاره . كردي اين كارا رُ يا نه بابا جان ؟

_‏ دستت درد نكنه . نكردم ؟ ‏اصلا نمي كردم ، مي ذاشتي بيام وايسم كار كنم ؟

_ آها حالا شد . پس حرف نزن . وايسا تا آخر كار از صاحب كارت مزدتُ بگ.............

داد و بيداد بچه ها ما رُ كشيد بيرون . چه خدا رحم كرد . مث كه سد شكسته بود و آب رها شده بود . تا اومديم بيرون ، آب سرازير شد و يباره فرياداي فيروزخان اضافه شد . تو آب بود . يعني داش آب مي بردش.

_‏ چه كنيم مش رضوان ؟ فيروزخانه . چه جوري بريم اون ور آب ؟ يعني هيشكس نييس اون ور كه كمكش كنه ؟

_ نيگا كن . گير كرده به ريشه اون عناب پيره . جاش خوبه فعلا . بريم كمك بياريم . از اون پل پايين بريم مي.........

_ اين حسنعلي ِ . خودش داره مي ره طرف فيزوزخان .

_ فيروزخان ! اين شاخه رُ بگير مي كشمت بالا . هاي فيروزخان ! اينجام فيروزخان . اينور . اين جا . طرف عناب. دستت ُ برگردون .

اون روز هر چي حسنعلي التماس كرد فيروزخان حاضر نشد از اون كمك بگيره . آخرشم آب بردش. عيد مردم ده ُ عزاپوش كرد و بچه هاشُ يتيم . سر ي كينه قديمي و لچبازي جونشُ داد . چه خبره باباهاشون با هم سر آب قهر و قهركشي داشتن .

مش رضوان به همه گفت عيدُ برن ديدن زن و بچه فيروزخان . اما من همش بد دل بودم . مي گفتم : فيروزخان با دست خودش خودشُ به كشتن داد . اما مش رضوان گفت : هي جوون ! بيخودي پشت سر مرده حرف نزن . ما همه مون از اين خطاها مي كنيم اما حواسمون نيست . همينه كه خدا مي گه : مردم مومن وقتي من يا پيغمبرم صداتون مي كنيم كه زندگي‏ بتون بديم اجابت كنين*. كمك آدما كه سهله ما گاهي كمك خدا پيغمبر و امام زمونشم رد مي كنيم .

ننه صدام كرد كه بريم خونه فيروزخان . اومدم بگم نميام كه يادم افتاد عيد نيمه شعبونه . شايد آقا هم رفته باشه عيد ديدني بچه يتيما فيروزخان . شايد منم دعوت شدم و بي خبرم .

* يا ايها الذين آمنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم

محض يار

ما بايد اجابت كنيم